Biopsia prostaty jest to zabieg który wykonuje się jeśli zachodzi podejrzenie występowania raka prostaty, najbardziej popularną metodą diagnostyczną prowadząca do stwierdzenia i rozpoznania choroby jest biopsja gruboigłowa prostaty.
Zabieg ten wykonuje się poprzez pobranie próbek z tkanek prostaty za pomocą igły wprowadzanej najczęściej przez ścianę odbytu. Odbywa się to zwykle przy użyciu także USG transrektalnego, dzięki któremu lekarz wykonujący zabieg może obserwować ruch igły. Wbrew pozorom jest to bardzo krótki, zaledwie kilkusekundowy zabieg i jeśli tylko wykonujący go lekarz używa specjalnego pistoletu biopsyjnego nie jest on bolesny, zwłaszcza, że najczęściej stosuje się miejscowe znieczulenie, co jeszcze bardziej poprawia, jakość badania.
Po wykonaniu biopsji prostaty tkanki (od 6 do 13 próbek tkanki) wysłane zostają do laboratorium patomorfologicznego. Występuje także możliwość, iż mimo pobrania próbek komórki rakowe nie zostaną wykryte, co określa się wynikiem fałszywie ujemnym. W takim wypadku zwykle zleca się powtórzenie badania, zwłaszcza, gdy poziom PSA jest niepokojąco wysoki, a komórki z pobranych tkanek są prawidłowe.
Biopsja gruczołu krokowego nie jest jednak jedyną metodą wykrywania raka prostaty. Cześć lekarzy stosuje badanie przez obszar znajdujący się między moszną i odbytem, a mianowicie przez krocze, co nazywa się biopsją przezkroczową. Lekarz wykonując zabieg wprowadza palec przez odbyt i dopiero po wyczuciu prostaty, wykonuje niewielkie nacięcie na powierzchni skóry krocza i wprowadza igłę do wykonania biopsji prostaty. Wykonanie tego zabiegu może być jednak bolesne i dlatego lekarze zwykle do jego wykonania stosują znieczulenie.
